یک مدرسه شهید با جانبازان دهه نودی

چه‌کارهایی می‌کنند این بچه‌های دهه نودی؛ یک مدرسه شهادت و چند کلاس جانباز و گل‌های پرپری که به وسعت تاریخ جهان حرف‌ها برای گفتن دارند.
ساعت ۱۱:۳۰ صبح روز شنبه نهم اسفندماه بود، امروز بچه‌ها با شوق‌وذوق به مدرسه آمده بودند، ‌اول هفته‌ها فرم مدرسه اتوکشیده‌تر از همیشه است و انگار مادرانی که جمعه لباس نوگلان خود را شسته و اتو می‌کشیدند خبر نداشتند که حتی این لباس‌ها هم قرار است عاقبت بخیر و بهشتی شوند؛ دختران روزه اولی حال هوای دیگری داشتند، اما درس امروز با همیشه فرق می‌کرد بچه‌ها زنگ بعد سر کلاس وطن حاضر می‌شوند اصلاً مرام جنوبی‌ها فرق دارد از کودکی غیور بودن در جان و نگاه آن‌ها نهادینه شده است.

عطر یاسمین به مشام می‌رسد

اما در برابر این غیرت؛ خوی وحشیانه و کودک‌کش استکبار اینبار با ۵ جنگنده آمریکایی صهیونیستی بر فراز یک مدرسه نمایان شده و بر سر کودکان ایران در دبستان دخترانه و پسرانه «شجره طیبه» میناب آتش می‌ریزند، اینجا زمان متوقف شده است و دیگر خبری از به صدا در آمدن زنگ آخر و رفتن به خانه نیست. نمی‌دانم چرا هنوز بهار نیامده است از دشت‌های گل یاسمین در این دیار عطری بهشتی به مشام می‌رسد. زندگی مینابی‌ها سال هاست با این عطر عجین است.

امسال در گلکشت مینابی‌ها تنها لاله می‌روید

راستی چیزی به بهار نمانده است امسال در جشن معروف گلگشت مینابی‌ها تنها لاله می‌روید و حصیربافان نام شهدا را به یادگار بافت می‌زنند. حمله آغاز شد؛ آقای مدعی حقوق بشر چه خبر است؟ این همه جنگنده برای چه؟ قلب‌های کوچک بچه‌های ما که بمب‌افکن نمی‌خواست! چند ثانیه گذشت؛ مادران و پدران به‌جای شنیدن زنگ خانه از مدرسه با پیچیدن صدای بمب باران در شهر به سمت مدرسه روانه شدند اما هنوز ده دقیقه نگذشته بود که ساعت ۱۵:۴۰ همان روز یک حمله مجدد به درمانگاه مجاور مدرسه صورت گرفت. مادر و پدرها هراسان و ناله زنان از راه رسیدند.
کمتر از چند ثانیه تابلوی مدرسه عوض شده بود
تابلو مدرسه عوض شده بود، اینجا دیگر مدرسه شجره طبیه نیست ؛ ‌ در مدرسه شهادت تاکنون ١۶٨ دانش‌آموز پسر و دختر یعنی یک مدرسه شهید شده‌اند. راستی تکلیف دل آن مادری که هنوز و تا این لحظه جگرگوشه‌اش را نیافته است چه می‌شود؟ گلی گم کرده‌ام می‌جویم او را …

خانم معلم‌ها مادری را خوب بلدند

آری کار معلم‌ها همیشه راهبری و همراهی با دانش آموزان است و ۲۶ خانم معلم این مدرسه نیز به رسم مادرانگی فرزندان خود را در آخرین لحظه‌ها به آغوش کشیده و همگی شهید شدند و ۴ نفر از والدین دانش آموزان هم در جمع شهدا هستند. مردم چه تعبیرهای جدیدی با مقاومت در برابر جنگ رمضان خلق می کنند؛‌ نمی‌دانم تا حالا انجمن اولیا و مربیان شهید داشته‌ایم؟ عجب مدرسه ایست این «شجره طیبه» !
تا این لحظه پیکر مطهر ۱۴۰ نفر از شهدای دبستان شجره طیبه شهرستان میناب شناسایی شده و ۲۵ پیکر هنوز احراز هویت نشده‌اند و خانواده‌های آن‌ها به دنبال گل‌های گم‌کرده خود می‌گردند و برخی از این پیکرهای مطهر شهدا و گل‌های پَر پَر شده به دلیل شدت انفجار به روش‌های معمول قابل‌شناسایی نبوده و نیازمند انجام آزمایش دی‌ان‌ای هستند.
دانش‌آموز جانباز؟ دهه نودی؟
در این جنایت ددمنشانه ١١٠ نفر از دانش‌آموزان و شهروندان بی‌گناه مینابی نیز مجروح شده‌اند و چه تعبیر عجیبی «دانش‌آموز جانباز» ؛ اصلاً ببینید دهه نودی‌ها چه‌کارهایی بلدند و با حضور عاشورایی چگونه در دهان دشمن می‌زنند.

چند کلاس دانش آموز جانباز در جنگ رمضان

یک مدرسه شهادت و چند کلاس جانباز و بقایای تسلیحات دشمن در محل این جنایت سندی است تا مجامع قضایی داخلی و بین‌المللی بیدار شوند و دادستان دیوان بین‌المللی کیفری نیز باید به این موضوع ورود کند و از کشورهایی که برای خودشان صلاحیت جهانی رسیدگی به جنایات جنگی تعریف کرده‌اند می‌خواهیم که آن‌ها هم به این موضوع ورود کنند و تمام جامعه جهانی و جامعه حقوقی به وظیفه خود دراین‌خصوص عمل کنند تا جنایت‌کاران به سزای اعمال ننگین خود برسند.

نسل z با معلم‌هایشان مکتب شهادت راه انداخته‌اند

مکتب شهدا و جانبازان دهه نودی در جنگ رمضان و قرارگاه مدرسه به میناب محدود نشد و با حمله کودک‌کشنان تاریخ یک معلم و ۵ دانش آموز در فارس، یک معلم و ٢ دانش آموز در ایلام نیز شهید شدند و یک معلم جانباز و ٢ دانش آموز شهید در آذربایجان و ٣ دانش آموز شهید و ٢ جانباز در تهران و یک دانش آموز شهید در قزوین نیز یعنی ما ملت شهادتیم و ایران حرم است.
(Visited 1 times, 1 visits today)