عزاداری اصیل یزدی ها به حفظ و نشر نیاز دارد

یزد به عنوان دارالعباده و حسینیه ایران  در برگزاری مراسم های عزاداری به ویژه در  این ایام، صاحب سبکی اصیل و مفهومی است که از دیرباز خانه به خانه و محله به محله پرچم این رویداد مهم فرهنگی و مذهبی برافراشته شده است و هم چنان اینجا خیمه ای پابرجاست.

ماه محرم، الهام بخش آزادی، حق طلبی انسانیت و مبارزه با ستمگران است و در انتقال پیام جهانی امام حسین (ع) به ویژه از  یزد؛ شهر میراث جهانی نقش اساسی دارد و سوگوراری برای سید  و سالار شهیدان  همراه عامل وحدت و بقای فرهنگ دینی و اسلامی است.

هرچندجای جای ایران اسلامی، سبک و سیاق ای متعدد و متنوعی برای  پاسداشت ایام محرم و عزای شهادت سومین امام شیعیان و یارانش وجود دارد اما شیوه عزاداری مردمان یزد، انسجام، محله گرایی و غنای اشعار ونمایش با صلابت آن زبانزد خاص و عام است و به عنوان میراث معنوی برپیشانی شهر مزین شده و خوش می درخشد.

اما در سالهای اخیر برخی گروه ها  به سبک های عزاداری خارج از فرهنگ و اصالت یزی ها روی آورده اند، هرچند این شیوه از عزاداری قابل احترام و ارزشمند است اما نباید موجب تضعیف سبک ویژه عزاداری در یزد باشد و این میراث کهن را تحت تاثیر خود قرار دهد.

با توجه به رواج سبک و سیاق های مختلف دیگر، برای عزاداری در یزد، لازم است ، عزاداری اصیل یزدی ها و سنت های مختلف مربوط به آن بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد زیرا یزد به پشتوانه چنین سرمایه فرهنگی حسینیه ایران نام گرفته است.

گاهی برخی از نشانه ها و شیوه ها در هیئت های مذهبی یزد برای عزاداری مشاهده می شود که معنا و مفهوم خاص ندارد و اصلا مربوط به عزاداری اصیل نیست و امروز بیش از هر زمانی ضروریست  مسئولان هیئت های مذهبی ، شعرای آئینی، مداحان اهل بیت و مردم به نحوی فعالیت کنند که با حفظ و نشر عزاداری اصیل یزدی ها همراه باسد  و جایی برای هرگونه انحراف و یا تغییر  نادرست باقی نماند.

منبع :هفته نامه سیاسی اجتماعی سلام یزد نخستین نشریه شهرو شهروند استان یزد – سال اول – شماره ششم- مردادماه ۱۴۰۰
دانلود :نسخه الکترونیک هفته نامه سلام یزد  شماره  شش ۶ – مردادماه ۱۴۰۰