بازیابی سرمایه های سیستماتیک ضامن حیات یزد

حل بحران آب در مدلی فردی و یا با نسخه ای از سوی دولت چاره ساز نیست و بازیابی سرمایه های سیستماتیک با ماهیتی تکان دهنده امتداد حیات در دل کویر را ضمانت می کند.
خشکسالی و رویارویی بخش های مختلف با کمبود منابع آبی در ۱۵ سال گذشته کشور به ویژه فلات مرکزی را با شرایط جدیدی روبه رو ساخته است و همواره سناریوهای متفاوتی برای حل این موضوع مطرح و مورد ارزیابی قرار می گیرد تا مهار این مناقشه را از مسیری عاقلانه امکان پذیر سازد.
آب یک مسئله حیاتی و امنیتی برای هر منطقه محسوب می شود و دولت و حاکمیت باید در این خصوص سیاست گذاری و تصمیم جدی اتخاذ نماید که از سوی دیگر نهادهای دولتی به تنهایی نمی توانند نسبت به حل و یا مدیریت این مسئلۀ پیوسته در اجتماع و ریشه دار در زندگی تک تک افراد جامعه اقدام نمایند، زیرا آب جزء جدایی ناپذیر و حیاتی زندگی است و جهت دهی نسبت به آن بدون مشارکت حلقه های ارتباطی و مردمی امکانپذیر نمی باشد.
تکرار رفتارهای گذشته به خط قرمز رسیده است و واکاوی،چاره جویی،سازگاری و مهار بحران رویکرد شرایط امروز در رویارویی با کمبود آب است و تجربه های اثربخش نشان می دهد تئوری اعتماد؛ چالش ها و مجادلات بی فرجام را به راهبرد تبدیل می کند و این نگاه ما را به واکاوی سرمایه های کهن در حل بحران آب رهنمون می سازد.
حل و فصل موفق رخدادهای غیر منتظره در جهان نشانگر این است که تکیه بر داشته های مردمی قوی ترین پشتوانه برای مدیریت بحران محسوب می شود و سرمایه اجتماعی ویژگی از جامعه و یا یک گروه است که ظرفیت سازماندهی جمعی و داوطلبانه بر حل مشکلات متقابل یا مسائل عمومی را افزایش می دهد و اعتماد در درون این مولفه به عنوان اصلی ترین شاخص پیشران مورد توجه می باشد؛ با مرور مطالب ذکر شده این سوال به ذهن می آید آیا کلید طلایی یزدی ها در حل بحران آب فعال سازی سرمایه های اجتماعی بر مدار اعتماد و هویت یزدی بودن است؟
از نگاهی دیگر می توان گفت تمایل به خطر پذیری در بطن اجتماع بر اساس حس اعتماد به دیگران رقم می خورد و روش های حمایتی دو جانبه به عنوان یک شاخص ارتباطی مهم به میدان عمل وارد و تاثیرات شگرفی نیز در حفظ انسجام و عبور از مشکلات به همراه دارد.
بر این اساس هویت و برند یزدی بودن در فرهنگ ایرانی با مفهوم اعتماد و صداقت معنا می یابد و این ویژگی به آنسوی مرزها و تا قاره های دور نیز پرآوازه گشته است.این سرمایه سیستماتیک و هدفمند که از ارتباطی پویا و ایستگاهی سرچشمه می گیرد نیازمند بازیابی و مرور دوباره در بدنه جامعه محلی یزد می باشد تا بار دیگر ماهیتی تکان دهنده روایتی از سازگاری و چاره جویی در مقابل بحران آب را به نمایش بگذارد.
زمانیکه در جامعه سرمایه های نظامند و شاخصی هم چون اعتماد و صداقت به شکلی پررنگ بازبابی و نمود پیدا کنند به عنوان پیشران دستاوردهای اجتماعی برای شکل گیری یک زنجیره اقتصادی وارد میدان می شوند و زمانی که داشته های کوچک و سرمایه های خُرد در مسیر اجماع قرار بگیرند به واسطه نگاه تعاونی پشتوانه اقتصادی بزرگی شکل می گیرد که در بدنه اجتماع نیز ریشه دارد و آن زمان است که پاسخی مناسب برای مدیریت مصرف،انتقال و یا رسیدن به راهکارهای نو در حل بحران آب امکان پذیر و اثرات اقتصاد خانوادگی به کمک حل معادلات سخت می شتابد.

ماهنامه ارتباطات پویا/نشریه اجتماعی-اقتصادی/شماره پنجم