امام علی (ع):
گنج‌هاى روزى در وسعت اخلاق نهفته است.
Saturday, 17 April , 2021
امروز : شنبه, ۲۸ فروردین , ۱۴۰۰ - 6 رمضان 1442
شناسه خبر : 583
  پرینتخانه » مقالات عمومی تاریخ انتشار : 23 آگوست 2016 - 18:44 |

مدیریت تعامل؛ كلید اقدام و عمل

مدیریت تعامل كلید طلایی تبدیل فردگرایی به اثربخشی گروهی در جریان تصمیم‌سازی است. مدیریت، علم و هنر اراده انسان در به كارگیری منابع برای تحقق اهداف خرد و كلان است. کسانی به تلفیق این دو مؤلفه دست پیدا می كنند كه شناخت كافی از علم و هنر مدیریت و موضوعات جاری داشته باشند تا با […]

مدیریت تعامل؛ كلید اقدام و عمل

مدیریت تعامل كلید طلایی تبدیل فردگرایی به اثربخشی گروهی در جریان تصمیم‌سازی است. مدیریت، علم و هنر اراده انسان در به كارگیری منابع برای تحقق اهداف خرد و كلان است. کسانی به تلفیق این دو مؤلفه دست پیدا می كنند كه شناخت كافی از علم و هنر مدیریت و موضوعات جاری داشته باشند تا با مهارت‌هایی كه آموخته‌اند، بتوانند از امكانات موجود برای رسیدن به اهداف و اندیشه‌ها استفاده كنند. در تحقق برنامه‌های اثرگذار و درك صحیح از تمام لایه‌های اثرگذار درون و برون سازمانی، باید میان مجموعه‌های ارتباطی تعادل برقرار کرد و در صورت لزوم ساختار موجود را به شیوۀ مطلوب تغییر داد، زیرا اصلاح موارد موثرتر از تغییر آنهاست. اما گاهی اصلاح برای برخی از ساختارها پاسخگو نیست و نیاز به تحول، به خوبی احساس می شود. مدیریت تعامل فرآیندی از شیوه‌های مدیریتی بر مبنای ارتباط، همگرایی، فرصت و قابلیت اقدام به برنامه‌سازی است. رسیدن به برنامه‌ای كه تمام متغیرها را پوشش دهد، نگاهی روشمند می خواهد تا با مدیریت زمان و منابع پایبند، هیچ اتلاف زمانی وجود نداشته باشد. برنامه‌سازی جامع و دو سویه، نگاهی یك قدم فراتر از شرح وظایف دارد كه مشاركت گروهی و رهبری تحول گرا را برای تصمیم‌گیری سریع و درست مشخص می كند.
اغلب ما برای حل مشکلات جاری در پی چاره اندیشی هستیم. اما مدیران تعامل گرا در دایره‌های ارتباطی خود، گام به گام به سوی داده های متفاوت می‌روند و زمینۀ تازه خلق می‌کنند. خلق زمینه، یك فرصت برای مدیر و مجموعه آن است که درك صحیح كار و انتخاب درست راهكار را تسریع می‌کند. شناخت و خلق زمینه در نظام مدیریتی روشنگر میسر است تا منابع انسانی بتوانند در جایگاه خود به عنوان عنصری موثر نقش ایفا کنند. ایجاد انسجام با شیوه‌هایی كه ذكر شد، مدیریت پویا و معتقد به خلق اندیشه های نو را ممكن می‌کند. اقدام و عمل شایسته در هر سبك و شیوه مدیریتی فقط زمانی اتفاق می افتد كه كارایی منابع انسانی نیز شناخته شود و توانایی‌ها در جایگاه واقعی خود قرار گیرد. ترس از تغییر از عوامل دیگری است كه مدیریت تعامل را تهدید می‌كند زیرا پذیرش جا به جایی برای رده‌های بالا و پایین سازمان اگر با مهارت صورت نگیرد، آسیب زا و حتی به صورت اقدامی مخرب نمایانگر می شود.
فرآیندگرایی ظرفیت دیگری از مدیریت تعامل است كه كلید تبدیل شدن شاخص های توسعه از فردگرایی به اثربخشی گروهی محسوب می‌شود. اقدام فرآیندگرا همان حل مشکلات روزمره به صورت ذهنی و به كارگیری استراتژی تحول بخشی برای موضوعات كلان و ساختار یافته است. برای رسیدن به هدف، اجرای هر اقدام كارساز نیست. باید موارد را به گونه‌ای دیگر ارزیابی و با سایر نتایج مقایسه كنیم؛ زیرا موضوعات جاری، همواره به گونه‌ای متفاوت هستند؛ نه آن‌گونه كه به چشم می آیند. بخشی از زمان در دسترس مدیران گاهی صرف حل مشكل و جریانات روزمره می‌شود، به طوری كه وظایف اساسی برنامه ریزی و رهبری یك مدیر به حاشیه می‌رود یا حتی فراموش می‌شود.
هر چند رسیدگی به امور روزمره نیز از وظایف مدیران است، نباید بر نقش برنامه‌ریزی و آینده‌نگری غالب شود. تعامل برای انجام اقدامات پیش رو یا جهت‌دهی ساختاری به عملكرد، زمانی به درجه عالی نزدیك‌تر می‌شود كه برنامه‌ها به ترتیب اهمیت و ضرورت اولویت‌بندی شود، زیرا انجام برخی كارها فقط در یك زمان مشخص ارزشمند است و تحقق آنها در فرصت‌های بعدی چندان اثربخش نیست.

همشهری-استان یزد

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
  • با نگارش نظرات خود، در وب سایت همراهمان باشید.
  • دیدگاه های ارسال شده، پس از تایید در  وبسایت فاطمه شریفی منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.